Thermische raffinage Zinkassen zijn het afvalproduct van het vroegere productieproces (thermische raffinage) waarmee zink uit zinkerts werd gewonnen. In de periode 1892-1973 verhitte men zinkerts tot zo'n 1200 รก 1400 graden om het zink van het zinkerts te scheiden. Zink wordt bij die hoge temperatuur eerst vloeibaar en gaat vervolgens over in een gasvorm. Zo komt het zink vrij van het erts. De zinkdamp werd afgekoeld met water en condenseerde tot vloeibaar zink dat in bakken werd gegoten. Het vloeibare zink koelde af en stolde tot pure zinkblokken. Het restant van het verhitte zinkerts zijn de zinkassen, ook wel sintels of slakken genoemd.
Na 1973 werd overgegaan op een ander, minder vervuilend productieproces: elektrolyse.
Zinkassen zijn het afvalproduct van het vroegere productieproces (thermische raffinage) waarmee zink uit zinkerts werd gewonnen. In de periode 1892-1973 verhitte men zinkerts tot zo'n 1200 รก 1400 graden om het zink van het zinkerts te scheiden. Zink wordt bij die hoge temperatuur eerst vloeibaar en gaat vervolgens over in een gasvorm. Zo komt het zink vrij van het erts. De zinkdamp werd afgekoeld met water en condenseerde tot vloeibaar zink dat in bakken werd gegoten. Het vloeibare zink koelde af en stolde tot pure zinkblokken. Het restant van het verhitte zinkerts zijn de zinkassen, ook wel sintels of slakken genoemd.